PL logo EN
Szukaj |
16:00 - Przegląd filmów pozakonkursowych 1 + wprowadzenie
Miejsce: Łaźnia 2, ul. Strajku Dokerów 5, Nowy Port
 
 
1. Assaf Gruber, Story of a Scared State (Opowieść o przerażonym państwie), 2016, 27 min
 
„Przejmowanie kontroli macie we krwi!” Chiński konserwator sztuki wygraża palcem polskiej dyrektorce muzeum, która błaga go o pożyczkę. „Żadni z nas Żydzi” odpowiada kobieta. „My tylko prowadzimy muzeum o ich historii.”
Nowy performans teatralny Assafa Grubera, „Story of a Scared State” (Opowieść o przerażonym państwie), odbywa się w Wólce Kosowskiej, największym centrum handlu hurtowego w Europie Środkowoi-Wschodniej założonym w latach 90. przez chińskich biznesmenów. Magazyny, znajdujące się niewiele poza Warszawą, stanowią wymowne tło dla artystycznych dociekań odnośnie praktykowania władzy.
Przedstawiciele Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN pilnie potrzebują ustalić warunki przewozu zdewastowanego pomnika Jana Karskiego, słynnego działacza polskiego podziemia w czasie II Wojny Światowej z firmą produkującą sztukę Czerwony Świt (Red Dawn), której zabawna nazwa nawiązuje do hollywoodzkiego filmu o III Wojnie Światowej.
Od sensu sztuki po martwych bohaterów narodowych (Polaków, nie Żydów!) – wykorzystane zostaną wszelkie argumenty, które raz po raz zbija ta sama odpowiedź: „Płacicie, dostajecie; nie płacicie, nie dostajecie.” Na tym niezręcznym polu bitewnym rodem z Brechta, gdzie polityczną poprawność znajdziemy nie tam, gdzie się jej spodziewamy, Gruber konfrontuje nas z polityką w działaniu. A to dlatego, że polityka zawsze toczy się tam, gdzie nie jej miejsce – w ujęciu Jacquesa Rancière, tam, gdzie „granica oddzielająca polityczne od społecznego bądź publiczne od domowego jest podważana”.
73-letnia pracownica ochrony z Galerii Starych Mistrzów w Dreznie wysyła list do dyrektor Muzeum Sztuki w Łodzi, prosząc o możliwość odbycia u niej wolontariatu jako osoby pilnującej wystaw.
Czwarty z serii filmów „Bezimienność nocy”, „Prawo” to fikcyjna opowieść osadzona w kontekście historycznych sentymentów. Oficjalnie motywacją do przenosin do innego muzeum – poza osobistą historią pracownicy, która jako polska Niemka została zmuszona do opuszczenia kraju w latach 40. XX wieku – jest łódzka kolekcja dzieł awangardy z lat 30. autorstwa grupy a.r. („artyści awangardowi”, „prawdziwa awangarda”), jednej z najbardziej znanych lewicowych grup polskiej przedwojennej awangardy. Dzieła te starsza pani ceni wyżej niż dawnych mistrzów z drezdeńskiego sali Caravaggisti, gdzie obecnie pracuje.
Produkcja: Caroline Kirberg, Berlin
Aktorka: Sabine Wackernagel
Tłumaczenie z offu: Ewa Dalkowska
Scenariusz: Assaf Gruber
Zdjęcia: Shai Levi
Scenografia: Nina Mielcarczyk
Nagranie: Tom Schoen
Aranżacje: Igor Klaczynski
 
 
 
Assaf Gruber (ur. w 1980 w Jerozolimie) jest artystą i filmowcem zamieszkałym w Berlinie. Jest absolwentem The Cooper Union for the Advancement of Science and Art. oraz École nationale supérieure des Beaux-arts de Paris. Otrzymał liczne stypendia i nagrody, m.in. grant Rady Izraelskiej Loterii na rzecz Kultury i Sztuki (2015) oraz pierwszą nagrodę Les amis des beaux-arts de Paris. Edukację kontynuował w Belgii, gdzie przeniósł się by studiować podyplomowo na gandawskiej uczelni HISK.
W 2012 r. był rezydentem Künstlerhaus Bethanien, a rok później otrzymał stypendium Akademie der Künste w Berlinie. Jego prace pokazywane były na międzynarodowych biennalach i wystawach grupowych w Neuer Berliner Kunstverein (2015), Muzeum POLIN w Warszawie (2016) i w MOCA w Belgradzie (2016). W 2015 r, cykl filmów „Bezimienność nocy” był motywem przewodnim dużej wystawy indywidualnej w łódzkikm Muzeum Sztuki. Jego filmy pokazywane były na Berlinale (2016), florenckim Lo schermo dell arte (2016) i na międzynarodowym festiwalu filmów krótkometrażowych w Oberhausen (2016).
 

1. Bartosz Zaskórski , WIEŚ Z DŹWIĘKAMI, 2017, Polska, 02:08

Wieś znajduje się pośród lasów. Główną formą aktywności tutejszej ludności jest zbieractwo. Większość czasu spędzają w lesie, trudniąc się wyszukiwaniem i zbieraniem mechanicznych i elektronicznych urządzeń. Pochodzenie większości z tych urządzeń jest nieznane. Urządzenia, znajdowane w lisich norach, pod sosnami, na bagnach oraz zaplątane w głębokie pokłady grzybni, tutaj uznawanej za świętą i czczoną w specyficzny sposób (obrazki przedstawiające katolickich świętych wetknięte w owocniki), wykorzystywane są do generowania zabawnych i dziwnych, a na ogół zwodniczych i czasem trochę strasznych dźwięków, takich jak świergot, szuranie i bulgoty. Te dźwięki są często nagrywane na szpule, które następnie są zakopywane na polu, na którym sadzi się zboże i kartofle.
 
2. Bartosz Zaskórski , WIEŚ Z TAŃCZĄCYMI AUTOBUSAMI, 2017, Polska, 03:33
 
 
3. Tymek Bryndal, Ojcze nasz, 2017, Polska, 1:21
Praca wideo z serii "Wingdings" to próba przetłumaczenia na uniwersalny język symboli tekstów istotnych dla narodu polskiego przy użyciu pisma obrazkowego, które służyło jako pomost między odległymi od siebie cywilizacjami. Poprzez odkodowanie systemu znaków, udało się odczytać istotne dla odległych kultur dzieła i wniknąć w system wartości ich twórców.
Być może taka próba transkrypcji istotnych historycznie narracji, posłuży kiedyś do zrozumienia tożsamości Polaków. Używając ogólnodostępnego fontu Wingdings, artysta przetłumaczył trzy teksty, które oddają uniwersalnego ducha naszego narodu: modlitwę Ojcze Nasz, hymn państwowy oraz przebój disco polo „Wszyscy Polacy".
Biogram:
Tymek Bryndal (ur. 1992r. w Toronto) artysta, muzyk. Mieszka i pracuje w Warszawie. Jest studentem warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (wydział Nowe Media). W swojej twórczości używa wielu mediów- począwszy od fotografii przez video po grafikę. Charakterystycznym elementem jego prac jest trafna zdystansowana obserwacja często powleczona w dowcip i cynizm. Jako muzyk jego głównym instrumentem jest kontrabas. Jest członkiem free jazzowego trio Pokusa.
 
 
4. Anna Mendes, ON DRAWING, 2016,  USA, 9:53
„On Drawning” to film nakręcony wspólnie z Miną Pegourie, pokojówką rezydencji artystycznej, którą Mendes odbyła we Francji w 2014 r. Mina pochodzi z Maroka, ale mieszka od 12 roku życia we Francji. Ponieważ nie potrafi ani czytać ani pisać, jej książka adresowa składa się po prostu z numerów kontaktowych wraz z odpowiednimi rysunkami. Artystka zafascynowała się pięknem i prostotą rysunków, oraz logiką jako narzędziem przetrwania.
 
 
5. Anna Wańtuch, Filip Wańtuch, HOT/HER KC 11, KC12 2017 Polska, 02:08, 2:43
6. Anna Wańtuch, Filip Wańtuch, HOT/HER KC12, 2017 Polska, 2:43
 
Każdy tydzień ukazany poprzez nowy film. Prawie te same ujęcia, prawie ta sama osoba, każdego tygodnia obserwująca i komentująca mniejsze i większe zmiany, zarówno te pochodzące z fizyczności, jak i stanów emocjonalnych. Dokumentacja bardzo osobistych i jednostkowych wydarzeń, choć nie pozbawiona wpływu określonego środowiska społeczno-kulturowego. Obserwacja płynności ciała i umysłu z ciągłym pytaniem o granice własnej tożsamości. Fa Kolektyw prezentuje proces własnych, intymnych doświadczeń związanych z oczekiwaniem na dziecko. Swoisty rodzaj kalendarza ciążowego w odcinkach, przetwarzający sposób przeżywania zmian i świata zewnętrznego. Fotograficzna i filmowa intymna dokumentacja każdego tygodnia ciąży, obserwowana z zewnątrz i wewnątrz, rozpoczęta w jedenastym tygodniu i kontynuowana do rozwiązania.
BIOGRAMY TWÓRCÓW
FA KOLEKTYW tworzą Anna Wańtuch i Filip Wańtuch. Współpracują ze sobą w życiu codziennym, rodzicielskim i twórczym. Wspomagali już wcześniej swoje własne projekty
artystyczne, lecz w przypadku MOT/HER KC po raz pierwszy pracują jako kolektyw, traktując go jako wspólną pracę nad tym samym dziełem.
Anna Wańtuch - tancerka, performerka, nauczyciel tańca i Contakids.
Współautorka performensu interaktywnego dla jednego widza wraz z reżyserką Marią Kwiecień: „Słowa do tańca” premiera na 37 Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu w
ramach Nurtu OFF. Poszukuje możliwości tańczenia i występowania z małym dzieckiem, czego efektem były performanse „Postnatal project” rozpoczęte w 2012. Wzięła udział w projekcie Familly affair, kolektywu Zimmerfrei w ramach Ciało/Umysł. Rezydentka Dance Move Cities, międzynarodowego projektu współrealizowanego przez Krakowskie Reminescencje Teatralne. Uczestniczka Forum dramaturgicznego z Christine de Smedt organizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca. Brała udział w warsztatach teatralnych Wojtka Ziemilskiego oraz aktorek teatru Cricot 2 Marie Vayssiere i Ludmiły Ryby. Ukończyła filozofię i filmoznawstwo na UJ, Instruktorski Kurs Kwalifikacyjny o specjalności taniec współczesny. Od stycznia 2016 pierwszy certyfikowany nauczyciel Contakids w Polsce.
W latach 2003-2014 solistka Teatru Tańca Df, w latach 2009-2011 tancerka Baletu Dworskiego „Cracovia Danza”. Zrealizowała choreografię do malowidła 3D Ryszarda Paprockiego w Centrum Dziedzictwa Szkła w Krośnie. Współinicjatorka cyklu warsztatów zorganizowanych przez Prof. Krystynę Wilkoszwską w Zakładzie Estetyki UJ, których celem było przybliżenie teoretykom
praktycznej strony tańca.
Filip Wańtuch - Absolwent grafiki na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. W ramach dyplomu przygotował interaktywną książkę do Baśni Braci Grimm.
Interesuje się plakatem, współpracował m.in.: z Wojewódzką Biblioteką w Zielonej Górze przy projekcie „Czytanie na drugie śniadanie”. Jest autorem filmów i animacji do przedstawień Teatru Tańca DF, m.in.: "Mój Vincent cz.3", "Lulilulilajka", "Truskawkowa" oraz montaży filmowych z przedstawień zespołu. W 2010 roku zaprojektował i wykonał scenografię do spektaklu "Luminesmachia" w choreografii Katarzyny Skawińskiej. Mistrz łapania w kadrze trudno uchwytnych, rozbieganych we wszystkich kierunkach dzieci.
Niezrównana cierpliwość w robieniu zdjęć. Pracuje jako rekwizytor przy produkcji programów telewizyjnych.
 
Wstęp wolny
Filmy dla widzów pełnoletnich.
← Powrót
Następna edycja za:
-238 dni
Filmy konkursowe
Festival in out in news